De vrouw die meer rust en richting wil
Altijd plannen, altijd reageren en altijd doorgaan. Je hoort jezelf misschien wel eens zeggen dat rustig aan doen geen optie is, omdat er eerst nog van alles moet gebeuren. Maar ondertussen merk je dat je hoofd steeds voller wordt, je lijf steeds zwaarder aanvoelt en je steeds minder ruimte ervaart om écht te voelen wat er speelt.
Je functioneert, maar voelt je niet meer verbonden met jezelf.
Je doet wat nodig is en neemt je verantwoordelijkheden serieus. Je bent betrokken, pakt dingen aan en houdt veel draaiende, maar ondertussen ervaar je weinig rust in je lijf, weinig ruimte om echt op adem te komen en weinig verbinding met wat jij werkelijk wilt.
Veel vrouwen die bij mij komen voelen dat er iets moet veranderen, maar kunnen er nog geen woorden of richting aan geven. Ze merken dat de manier waarop ze nu leven niet meer klopt, zonder precies te weten wat er anders mag of hoe ze die beweging kunnen maken.
Deze ervaring van wel functioneren, maar niet echt aanwezig zijn, zie ik vaak bij vrouwen die al te lang voorbijgaan aan hun lichaam en vooral vanuit hun hoofd reageren op alles wat er op hen afkomt: prikkels, verwachtingen, verantwoordelijkheden en zorg voor anderen.
Je hoeft het niet eerst alleen op te lossen.
Je hoeft niet perfect of sterk te zijn.
Je bent welkom zoals je bent.